رابطه جنسی در سالمندان

[ad_1]

رابطه جنسی،سالخوردگی باعث بروز تغییراتی در زندگی جنسی میشود.

رابطه جنسی،سالخوردگی باعث بروز تغییراتی در زندگی جنسی میشود.

MMMM.jpg

افزایش سن یا روند سالخوردگی می‌تواند موجب تغییراتی و اختلالاتی شود:
افراد به صميمت با ديگران تمايل و نياز دارند. با افزايش سن، بسياري از ما دوست داريم که زندگي جنسي فعال و رضايت‌بخش خود را ادامه دهند. اما روند سالخوردگي مي‌تواند موجب تغييراتي شود.

تغييرات طبيعي کدام است؟

روند طبيعي سالخوردگي موجب تغييرات جسمي در مردان و زنان مي‌شود. گاهي اين تغييرات بر توانايي شخص براي داشتن و لذت بردن از رابطه جنسي با شخص ديگر تاثير مي‌گذارد. برخي زنان با افزايش سن لذت بيشتري از رابطه جنسي مي‌برند. پس از يائسگي يا عمل برداشتن رحم، ديگر ترسي از بارداري ناخواسته وجود ندارد. بنابراين آنها براي لذت بردن از رابطه جنسي احساس آزادي بيشتري دارند.
برخي زنان فکر نمي‌کنند که چيزهايي مانند موهاي جوگندمي و چروک‌هاي صورت باعث کاهش جذابيتشان براي شريک جنسي آنها شود. اما اگر زني معتقد باشد که ظاهر جوانتر و توانايي باروري او را زنانه‌تر مي‌سازد، ممکن است در هر سني هم که باشد نگران جذابيت خود باشد. اين نگراني لذت رابطه جنسي را براي او کاهش مي‌دهد.
زنان ممکن است متوجه تغييراتي در واژنشان شوند. با افزايش سن، واژن کوتاه‌تر و باريک‌تر مي‌شود. ديواره‌ها نازکتر و کمي هم سفت‌تر مي‌شود.
اين تغييرات بدان معنا نيست که زنان نمي‌تواند از رابطه جنسي لذت ببرند. به هرحال، اغلب زنان ترشحات روان‌کننده کمتري در واژن خواهند داشت. اين مطلب مي‌تواند بر لذت جنسي تاثير بگذارد.
با مسن‌تر شدن مردان، ناتواني جنسي در ميان آنها رايجتر مي‌شود. ناتواني به معناي عدم توانايي در تحريک و حفظ حالت نعوظ و سفتي کافي آلت براي مقاربت است. با رسيدن به 65 سال، حدود 15 تا 25 درصد مردان حداقل در يکي از چهار بار رابطه خود با اين مشکل روبرو مي‌شوند. اين مشکل ممکن است به دليل بيماري يا داروهاي مصرفي در مردان مبتلا به ناراحتي قلبي، فشار خون بالا، يا ديابت نيز پيش آيد.  
ممکن است ايجاد نعوظ در بعضي مردان طولاني‌تر شود. و شايد آلت در حالت نعوظ به اندازه سابق سفت نباشد. احتمال دارد حجم مايع انزال کمتر شود. ناتواني در نعوظ پس از انزال بيشتر رخ داده يا نياز به زمان بيشتري خواهد داشت. برخي از مردان نيز براي تحريک نياز به نوازش اوليه بيشتري خواهند داشت.

چه عواملي موجب مشکلات جنسي مي‌شود؟

بيماري، ناتواني، يا داروهايي که براي درمان بيماري مصرف مي‌کنيد مي‌تواند بر توانايي شما براي داشتن و لذت بردن از رابطه جنسي تاثير بگذارد. اما، حتي جدي‌ترين مشکلات سلامت نيز معمولاً نمي‌توانند مانع زندگي جنسي لذت‌بخش شوند.
آرتريت. درد مفاصل ناشي از آرتريت مي‌تواند تماس جنسي را دشوار سازد. جراحي تعويض مفصل و داروها مي‌توانند اين درد را کاهش دهند. ورزش، استراحت، حمام گرم، و تغيير وضعيت يا زمانبندي فعاليت جنسي مي‌تواند مفيد باشد.
درد مزمن. علاوه بر آرتريت، ممکن است در اثر مشکلات استخوان يا عضلات، زونا، کاهش گردش خون، يا مشکلات عروقي، دردهايي رخ دهد که بيش از يک ماه ادامه يافته يا به طور مداوم قطع و دوباره آغاز شود. اين دردها به نوبه خود مي‌تواند موجب مشکلات خواب، افسردگي، انزوا، و مشکلات حرکتي شود. اين مشکلات مي‌تواند صميميت بين افراد مسن‌تر را به خطر اندازد. درد مزمن لزوماً بخشي از افزايش سن نبوده و اغلب قابل درمان است.
ديابت. بسياري از مردان مبتلا به ديابت مشکل جنسي ندارند اما اين بيماري مي‌تواند موجب ناتواني جنسي شود. در اغلب موارد درمان پزشکي مي‌تواند مفيد باشد.
ناراحتي قلبي. تنگ شدن و سخت شدن رگ‌ها که به تصلب شرايين معروف است مي‌تواند رگ‌هاي خوني را به نحوي تغيير دهد که خون به راحتي جريان پيدا نکند. اين مشکل، مانند مشکل فشار خون بالا، مي‌تواند نعوظ را در مردان با دشواري مواجه کند. برخي از مرداني که دچار حمله قلبي شده‌اند نگران آن هستند که رابطه جنسي منجر به يک حمله قلبي ديگر شود. احتمال چنين اتفاقي بسيار نادر است. اغلب افراد مي‌توانند بين 3 تا 6 هفته بعد از تثبيت شرايطشان پس از حمله قلبي، با تاييد پزشک به رابطه جنسي بپردازند. هميشه توصيه‌هاي پزشک را دنبال کنيد.
بي‌اختياري ادرار. نقص کنترل مثانه يا بي‌اختياري ادرار با افزايش سن، به ويژه در زنان رايج‌تر مي‌شود. بي‌اختياري به ويژه در مواردي مثل ورزش، سرفه‌، عطسه، يا وزنه‌برداري اتفاق مي‌افتد. به خاطر فشار بيشتر بر شکم در حين رابطه جنسي، بي‌اختياري مي‌تواند باعث اجتناب برخي افراد از رابطه جنسي شود. خبر خوب آنکه اين مشکل معمولاً قابل درمان است.
سکته. سکته به ندرت بر توانايي رابطه جنسي اثر مي‌گذارد، اما مي‌تواند موجب مشکلات نعوظي شود. اينکه داشتن رابطه جنسي موجب سکته مجدد شود بعيد است. فردي که به دليل سکته دچار ضعف يا فلج شده مي‌تواند از حالت‌هاي جنسي متفاوت يا ابزارهاي پزشکي استفاده کند تا بتواند رابطه جنسي خود را ادامه دهد.

تاثير جراحي و داروها چيست؟

جراحي.هر نوع عمل جراحي مي‌تواند اغلب ما را نگران کند، به ويژه اگر پاي جراحي در ناحيه تناسلي در ميان باشد. خوشبختانه، اغلب افراد مي‌توانند دوباره به نحوي به زندگي جنسي محبوب قبل از عمل خود برگردند.
«هيسترکتومي» عمل جراحي برداشتن رحم است. اين جراحي هيچ اشکالي در عملکرد جنسي ايجاد نمي‌کند. اگر کسي فکر مي‌کند که عمل برداشتن رحم مي‌تواند مانع لذت جنسي در يک زن شود، مي‌تواند با يک مشاور صحبت کند. مرداني که حس مي‌کنند همسر آنها پس از عمل برداشتن رحم زنانگي کمتري دارد نيز مي‌توانند از يک مشاور کمک بگيرند.  
ماستکتومي اين عمل جراحي براي برداشتن تمام يا بخشي از پستان زن انجام مي‌شود. بدن شما مي‌تواند مثل هميشه عملکرد جنسي خود را ادامه دهد، اما ممکن است شما تمايل جنسي خود يا احساس جذابيت جنسي خود را از دست بدهيد. گاهي صحبت کردن با زنان ديگري که قبلاً اين عمل را انجام داده‌اند مفيد است. برنامه‌هاي تلويزيوني مربوط به اين عمل نيز مي‌تواند براي زنان و مردان مفيد باشد. بازسازي پستان نيز راهکاري است که مي‌توانيد در مورد آن از جراح خود راهنمايي بگيريد.
هر ساله در آمريکا حدود 1500 مرد به سرطان پستان مبتلا مي‌شود. هورمون درمانی بيماري مي‌تواند ميزان هورمون‌هاي زنانه را در بدن آنها بيشتر کند. اين هورمون‌ها مي‌تواند تمايل جنسي آنها را تا حد زيادي کاهش دهد.
«پروستات‌برداري» جراحي حذف تمام يا بخشي از پروستات مرد است. گاهي اين عمل به دليل بزرگ شدن پروستات انجام مي‌شود. برداشتن پروستات مي‌تواند به بي‌اختياري ادرار يا ناتواني جنسي منجر شود. اگر حذف غده پروستات (پروستات‌برداري کامل) ضروري باشد، پزشک اغلب مي‌تواند اعصاب متصل به آلت جنسي را حفظ کند. در اين صورت باز هم امکان نعوظ وجود دارد. قبل از عمل با پزشک خود مشورت کنيد تا مطمئن شويد زندگي جنسي رضايت‌بخش خود را خواهيد داشت.
داروها. برخي داروها مي‌تواند باعث مشکلات جنسي شود. اين داروها شامل داروهاي فشار خون، آنتي‌هيستامين‌ها، ضدافسردگي‌ها، آرامبخش‌ها، داروهاي کاهش اشتها، داروهاي ديابت، و برخي داروهاي زخم معده مانند رانيتيدين است. برخي از اين داروها مي‌تواند موجب ناتواني جنسي و دشواري در انزال شود. برخي داروها مي‌تواند ميل جنسي زنان را کاهش دهد. با پزشک خود مشورت کنيد. او اغلب مي‌تواند دارويي متفاوت را بدون اثرات جانبي مشابه براي شما تجويز کند.
الکل. مصرف بيش از حد الکل مي‌تواند موجب مشکلات نعوظ در مردان و به تاخير افتادن ارگاسم در زنان شود.
NextPage1

آيا پيرتر از آن هستم که از کاندوم استفاده کنم؟

داشتن رابطه جنسي ايمن در هر سني براي افراد مهم است. با نزديک‌تر شدن زنان به يائسگي، عادات ماهانه بي‌نظم‌تر مي شود. اما، باز هم احتمال بارداري وجود دارد.
در حقيقت، بارداري تا زماني که پزشکتان يائسگي شما را تاييد نکرده –يا زماني که 12 ماه از آخرين عادت ماهانه شما نگذشته باشد- امکانپذير است.
سن شما را در برابر بيماري‌هاي مقاربتي ايمن نمي‌کند. افراد جوان بيشتر در خطر بيماري‌هايي مثل سفليس، سوزاک، کلاميديا، تبخال تناسلي، هپاتيت ب، زگيل تناسلي، و تريکومونيا هستند. اما اين بيماري‌ها مي‌توانند در افراد مسن‌تري که فعاليت جنسي دارند هم بروز کند.
همچنين تقريباً همه افرادي که فعاليت جنسي دارند در خطر ابتلا به HIV، يا ويروس مولد بيماري ايدز هستند. تعداد افراد مسن‌تري که به بيماري ايدز مبتلا هستند در حال افزايش است. يک نفر از هر 10 نفر مبتلا به ايدز در آمريکا بالاي 50 سال سن دارد. اگر بيش از يک شريک جنسي داشته يا اخيراً طلاق داشته يا بيوه شده‌ايد و دوباره با زنان مختلف ملاقات کرده و رابطه جنسي بدون محافظت داريد، در خطر ابتلا به بيماري ايدز هستيد. هميشه در حين رابطه جنسي از کاندوم‌هاي لاتکس استفاده کرده و در مورد روش‌هاي محافظت از خودتان در برابر بيماري‌هاي مقاربتي با پزشک خود مشورت کنيد. شما با هر سني در معرض خطر هستيد.

آيا احساسات مي‌تواند نقش داشته باشد؟

ميل جنسي اغلب توازن حساسي بين مسائل احساسي و جسمي است. نحوه احساس شما مي‌تواند بر آنچه قادر به انجام آن هستيد اثر بگذارد. براي مثال، شايد مردان نگران آن باشند که با افزايش سن، دفعات ناتواني در نعوظ در آنها افزايش يابد. اما، اگر بيش از حد نگران اين احتمال باشيد، اين استرس مي‌تواند خطر ناتواني را تشديد کند. زني که نگران تغييرات ظاهريش در اثر افزايش سن است، ممکن است فکر کند که همسرش ديگر او را جذاب نمي‌داند. اين تمرکز بر زيبايي جسمي دوره جواني مي‌تواند مانع لذت بردن او از رابطه جنسي شود.
زوج‌هاي مسن‌تر با همان استرس‌هاي روزمره‌اي روبرو هستند که بر هر سن و سالي اثر مي‌گذارند. اما مي‌توانند نگراني‌هاي سن، بيماري، و بازنشستگي و ديگر تغييرات سبک زندگي را نيز متحمل شوند. اين نگراني‌ها مي‌تواند موجب مشکلات جنسي شود. با صراحت با پزشک خود مشورت کنيد يا به يک درمانگر مراجعه کنيد. اين متخصصان سلامت اغلب مي‌توانند به شما کمک کنند.
خودتان را به خاطر هرگونه مشکل جنسي خود يا همسرتان سرزنش نکنيد. شايد بهتر باشد اين مشکلات را با يک درمانگر در ميان نهيد.  اگر شوهر شما دچار اختلال نعوظ شده يا همسر شما تمايل کمتري به رابطه جنسي دارد، فکر نکنيد که شما را جذاب نمي‌دانند. مشکل آنها مي‌تواند عامل جسمي داشته باشد.

چه کاري از من ساخته است؟

کارهاي زيادي هست که مي‌توانيد با انجام آنها زندگي جنسي خود را فعال نگهداريد. به ياد داشته باشيد که رابطه جنسي لزوماً نبايد شامل مقاربت باشد. همسر خود را به مهمترين اولويت زندگي تبديل کنيد. به نيازها و خواسته‌هاي او توجه کنيد. براي درک تغييراتي که هردو با آن روبرو هستيد وقت صرف کنيد. شيوه‌هاي مختلف و مواقع جديد، مثلاً رابطه جنسي در صبح‌هنگام و زماني که هردو سرشار از انرژي هستيد را امتحان کنيد. عجله نکنيد –شايد لازم باشد شما و همسرتان وقت بيشتري را صرف نوازش کنيد تا کاملاً تحريک شويد. خودارضايي نيز فعاليتي جنسي است که براي برخي افراد مسن، به ويژه افراد مجرد، بيوه، يا مطلقه و کساني که همسرشان بيمار يا دور از آنها است، رضايت‌بخش است.
برخي افراد مسن‌تر، به ويژه زنان، ممکن است در يافتن همسري که بتوانند از هر لحاظ با وي صميمي باشند به مشکلاتي بربخورند. زنان بيش از مردان عمر مي‌کنند و بنابراين تعداد چنين زناني بيشتر است. در سال 2000 نسبت زنان بيش از 65 سال به مردان در اين سن 100 به 70 بود. انجام فعاليت‌هاي محبوب سالمندان ديگر يا رفتن به جاهايي که سالمندان ديگر به آنجا مي‌روند، راهي براي ملاقات با افراد جديد است. ايده‌هايي مثل پياده‌روي و خريد، مراکز سالمندان، کلاس‌هاي آموزشي بزرگسالان در دانشکده‌ها، يا سفرهاي يک روزه با حمايت مراکز تفريحي شهري يا استاني مي‌تواند بخشي از اين برنامه‌ها باشد.

اگر فکر مي‌کنيد مشکلي داريد که بر زندگي جنسي شما اثر مي‌گذارد، با پزشک خود مشورت کنيد. او مي‌تواند بسته به نوع بيماري و علت آن شما را درمان کند. براي مثال، رايجترين مشکل جنسي زنان «دش‌هماغوشى» يا مقاربت دردناک است که عامل آن کمبود ترشحات روان‌ساز واژني است. پزشک يا داروساز شما مي‌تواند روان‌کننده‌هاي آب‌پايه بدون نسخه را به شما معرفي کند. يا پزشکتان مي‌تواند مکمل‌هاي استروژن يا شياف واژني استروژن را برايتان تجويز کند.

اگر مشکل شما اختلال نعوظ باشد، اغلب قابل مديريت و شايد حتي قابل رفع باشد. قرصي هست که مي‌تواند براي شما مفيد باشد. اين قرص سيدنافيل ناميده شده و نبايد در مرداني که از داروهاي حاوي نيترات، مثل نيتروگليسيرين استفاده مي‌کنند مصرف شود. اين قرص عوارض جانبي احتمالي دارد. ديگر درمان‌هاي موجود شامل ابزارهاي مکش، خودتزريقي داروها (داروي پاپاورين يا پروستاگلاندين E1) يا ايمپلنت آلت است.

براي ادامه زندگي جنسي فعال کارهاي زيادي از شما ساخته است. سبک زندگي سالم را دنبال کرده، ورزش کرده، غذاهاي سالم خورده، مايعات فراواني مثل آب يا آبميوه‌ها را نوشيده، دخانيات مصرف نکرده و از الکل اجتناب کنيد. سعي کنيد استرس زندگي خود را کاهش دهيد. به طور منظم به پزشک مراجعه کنيد. و به زندگي نگاهي مثبت داشته باشيد.

منبع: گروه مترجمان آریا سلامت و بیتوته

موضوعات مرتبط: مسائل جنسی زنان و مردان ، مربوط به آقایون ، متفرقه(بیشترمربوط به متاهل ها)

برچسب‌ها: رابطه جنسی در سالمندان , رابطه زناشویی سالمندان , فعالیت جنسی در سالمندان

[ad_2]

منبع by [author_name]

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *